با توجه به این كه امام علی ع در نماز خود حضور قلب داشتند پس چگونه متوجه درخواست فرد نیازمند شدند؟

حضرت ع در حال نماز از خود بیگانه بود نه از خدا و شنیدن صدای سایل و كمك به او در حال نماز توجه به خویشتن نیست بلكه عین توجه به خداست زیرا كمك به فرد نیازمند در نماز انجام عبادتی در ضمن عبادت است.

توضیح بیشتر آنكه میان خارج كردن تیر از بدن و بخشیدن انگشتر به فقیر تفاوت بسیاری است زیرا خارج كردن تیر از پا صرفا جنبه ی شخصی و جنسی دارد ولی توجه به حال بنده و فقیر و محرومی كه ناله ی مظلومانه سرداده و طلب كمك می كند یك عمل خدایی است و با حضور قلب و توجه به خدا تناسب دارد در حقیقت حضرت علی ع در نماز توجه به خود نداشت و غرق در توجه به خدا بود اما توجه به حال بینوا توجه به خود نیست بلكه توجه به خداست كمك به خلق خدا و مستمندان و فقیران یكی از عبادات بزرگ است و با نماز كه عبادت بسیار بزرگی است در یك راستا است بنابراین جای تعجب نیست كه ناله ی سوزان آن فقیر دل آگاه علی ع را هنگام نماز متوجه خود سازد و در ضمن آن عبادت ،عبادت دیگری كه هر دو برای خدا و جلب خشنودی او بوده است انجام دهد حتی این عمل به قدری شایسته و ارزنده بود كه خداوند با نزول یك آیه آن را تایید كرده و ستوده است.

سارا و ساره نبوی

گروه قران و معارف اسلامی

چندعبارت به منظور تسليت گفتن وابراز تاثر در زبان انگليسي✏️...