خرید بک لینک
حضرت ع در حال نماز از خود بیگانه بود نه از خدا و شنیدن صدای سایل و كمك به او در حال نماز توجه به خویشتن نیست بلكه عین توجه به خداست زیرا كمك به فرد 1 در نماز انجام عبادتی در ضمن عبادت است.

توضیح بیشتر آنكه میان خارج كردن تیر از بدن و بخشیدن انگشتر به فقیر تفاوت بسیاری است زیرا خارج كردن تیر از پا صرفا جنبه ی شخصی و جنسی دارد ولی توجه به حال بنده و فقیر و محرومی كه ناله ی مظلومانه سرداده و طلب كمك می كند یك عمل خدایی است و با حضور قلب و توجه به خدا تناسب دارد در حقیقت حضرت علی ع در نماز توجه به خود نداشت و غرق در توجه به خدا بود اما توجه به حال بینوا توجه به خود نیست بلكه توجه به خداست كمك به خلق خدا و مستمندان و فقیران یكی از عبادات بزرگ است و با نماز كه عبادت بسیار بزرگی است در یك راستا است بنابراین جای تعجب نیست كه ناله ی سوزان آن فقیر دل آگاه علی ع را هنگام نماز 1 خود سازد و در ضمن آن عبادت ،عبادت دیگری كه هر دو برای خدا و جلب خشنودی او بوده است انجام دهد حتی این عمل به قدری شایسته و ارزنده بود كه خداوند با نزول یك آیه آن را تایید كرده و ستوده است.

سارا و ساره نبوی

گروه قران و معارف اسلامی

برچسب: نویسنده: پارسا جلالی تاريخ: چهارشنبه 20 دی 1396 ساعت: 4:16

صفحه بندی